Θα πιστεύω στη δύναμη του Αέρα,
γιατί είναι αυτός που σηκώνει την Προσευχή.
Ναι! στο αέρα θα πιστεύω, ΄
γιατί εκτός αυτού,του πνευματικού καθήκοντός του,
να μικραίνει τη φυσική απόσταση
που χωρίζει το θεό
από την έκφραση της επιθυμίας,
το ερώτημα,
τη βλασφημία,
την παράκληση για έλεος,
τις προσευχές των ανθρώπων
εκτός αυτού,
ο Αέρας παίζει
μανιασμένα ή απαλά,
ηδονικά πάντως,
την παρτίδα της φύσης.
Καλλιγράφει, στο κενό, με γύρη
κι έτσι συντελεί στη συνουσία των φυτών.Γίνεται ο απαραίτητος Τόπος
και συντονίζει το Πριν με το Μετά
δημιουργώντας Στιγμή,
το Τώρα,
και γίνεται έτσι ο απαραίτητος Χρόνος
για να συντελεστεί η Πράξις.
Στηρίζει τη διαιώνιση του είδους,
την αναγκαιότητα για τη διαιώνιση
του είδους των λουλουδιών,
των Ακινήτων.
ο Αέρας !
